[SF] :: TOY ::
posted on 07 Sep 2009 02:45 by xxxfish
Title : TOY
Author: xxxfish
Paring : Victoria x Amber
“ออนนี~”
“............”
“ออนนี~”
“...........”
“ออนนนี!!!!”
เด็กผู้หญิงผมสั้นรีบตะโกนเรียกร่างบางอีกคนที่กำลังเดินเลยผ่านหน้าตัวเองไป เค้าเรียกอยู่สองสามครั้งก็ไม่หันมามอง ไม่รู้เหม่ออะไรอยู่นะ แอมเบอร์ตัดสินใจเดินเข้าไปแล้วสะกิดแขนทันที
“ห๊ะ? เรียกฉันเหรอ?”
ร่างบางหันมามองคนที่อยู่ตรงหน้าเค้า ตั้งแต่เดินมาก็ว่าได้ยินเสียงเหมือนมีผู้หญิงเรียกเค้าว่าออนนีๆ แต่แถวๆนี้ก็ไม่เห็นมีผู้หญิงสักคน
“อื้อ หนูเรียกออนนีตั้งหลายครั้ง ออนนีก็เดินผ่านไปเฉยเลย”
เด็กน้อยตรงหน้าพยักหน้าซะผมเผ้าปิดหน้าปิดตา
“หนู? เห?? เธอต้องเรียกฉันว่านูนาสิถึงจะถูก เพิ่งเคยอยู่เกาหลีหรือไงกัน”
มองคนตรงหน้าด้วยแววตาสงสัย อะไรกันเด็กผู้ชายนี่อยู่ดีๆมาเรียกเค้าว่าออนนี
“หนูเป็นผู้หญิง เรียกว่าออนนีก็ถูกแล้วสิ”
แววตาหม่นลงเล็กน้อยๆ ใครๆก็มองเค้าเป็นเด็กผู้ชาย
“เห๊!!! อ่ะเอ่อออ ขอโทษแล้วกันนะ ว่าแต่มีอะไรหรือเปล่า”
อดตกใจไม่ได้ที่เห็นคนตรงหน้าเป็นเด็กผู้หญิง จริงๆถ้าเปิดผมข้างหน้านั่นอีกสักนิดก็คงเป็นผู้หญิงอยู่หรอก นี่เล่นปาดซะปิดหน้าปิดตา แล้วยังการแต่งตัวแบบนั้นอีก ไม่ใช่เด็กผู้ชายแล้วจะเป็นอะไรกัน
“พี่ๆเค้าให้มาตามไปซ้อมน่ะค่ะ”
“เหรอ? อืมเราน่ะ เด็กใหม่เหรอ?”
“ค่ะ…อ๊ะ!”
อยู่ดีๆร่างบางตรงหน้าเค้าก็มาจับผมที่ปิดหน้าปิดตาเค้าอยู่เสยขึ้นไป พร้อมกับหยิบกิ๊บที่เหน็บไว้ที่กางเกงตัวเองมาคาบไว้ พลางจัดทรงให้ร่างตรงหน้า แล้วก็จัดการติดกิ๊บรูปดาวเสาร์โพรดักส์ชั้นดีจากวิเวียนเวสวู้ดนั้นลงบนหัวทุยๆของแอมเบอร์
“อ๊า!!! น่ารักจังเลย”
ดูท่าทางจะถูกใจอยู่ ที่ได้เห็นเด็กตรงหน้าเปิดหน้าเปิดตา
“อ่ะเอ่ออ ออนนีหนูว่ามันแปลกๆนะ”
พยายามจะจับกิ๊บดาวเสาร์นั่นออก แต่มือบางของอีกคนก็มาจับไว้
“หยุดเลย ยังงี้สิน่ารักที่สุด วิคตอเรียสไตล์”
“ออนนีชื่อวิคตอเรียเหรอ?”
ดวงหน้าใสๆนั้นเอ่ยถามคนออนนีคนสวยด้วยดวงหน้าเป็นประกาย
“อื้อ แล้วเราล่ะชื่ออะไร”
“ชื่อแอมเบอร์ หนูเป็นคนจีน พูดเกาหลีไม่ค่อยแข็งหรอก”
รีบแนะนำตัวด้วยสำเนียงแปล่งๆของตน
“จริงเหรอ ออนนีก็คนจีนเหมือนกัน งั้นต่อไปนี้แอมเรียกออนนีว่าเจ้แล้วกันเนอะ”
ยิ้มออกมาเมื่อเห็นว่าคนเด็กกว่าตรงหน้าพยักหน้าหงึกหงัก
“งั้นต่อไปนี้เจ้เรียกเราว่าแอมนะ”
“โอเคค่ะ เจ้” ^^
“อ๊า!!! น่ารักที่สุดเลยยย!”
ไม่พูดเปล่าคว้าตัวคนเด็กกว่ามากอดเล่น ขยี้หัวทุยๆนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว
.
.
.
.
.
“แอมมมมม~”
“แอมมมมมมมมม~”
“แอมมมมมมมมมมมมมมมม~”
“เฮ้ยยยยย!! ไอ้ตี๋ ไปอยู่ไหนเนี่ย”
วิคตอเรียที่เดินเข้าห้องมาตะโกนเรียกหารุ่นน้องตัวเองซะลั่นห้อง
“ออนนี แอมออกไปซื้อของกับคริสตัล”
ลูน่าที่นั่งดูทีวีอยู่ตรงโซฟาเงยหน้ามาบอกลีดเดอร์ของวงทั้งๆที่มือก็ยังคงกดรีโมทเปลี่ยนช่องทีวีไปเรื่อยๆ
“อะไรกัน ยัยเด็กนั่น!”
คิ้วสวยขมวดลงทันทีเมื่อได้ยินว่าน้องสุดที่รักของตัวเองออกไปกับใคร อุปทานแอมเบอร์คริสตัลยิ่งเยอะๆอยู่ ตั้งแต่เดบิวท์มาก็ได้รับกระแสตอบรับค่อนข้างสูง แล้วไอ้เรื่องจับคู่มีหรือที่จะรอด
แล้วทำไมถึงจะต้องเป็นยัยเด็กนั่นกับแอมเบอร์ด้วยนะ
Amber x Krystal
คู่นี้มันมีอะไรดีนักหนา ยัยเด็กหน้ายุนอาน้องสาวเจสสิก้านั่นมันมีดีอะไรนัก
มีสิทธิอะไรมาลากแอมของเค้าออกไปข้างนอก
หลังจากที่รู้จักกันเค้าก็ถือสิทธิในตัวแอมเบอร์มาตลอด ถือว่าแอมเบอร์เป็นของรักของหวงของเค้า ไม่ว่าแอมเบอร์จะทำอะไรก็ต้องหันมาถามเค้าตลอด แล้วนี่มันอะไรกัน แอมกล้าออกไปข้างนอกโดยไม่บอกเค้าได้ยังไงกัน
“กลับมาแล้วค่ะ”
เสียงเปิดประตูพร้อมกับเด็กสองคนที่ถือของพะรุงพะรัง กำลังหยิบรองเท้าขึ้นวางบนชั้นวางรองเท้า
“ไปไหนมา!”
วิคตอเรียเดินเข้ามาหาทั้งสองคน มือสองข้างกอดอกหน้าตาพร้อมหาเรื่องเต็มที่
“ซื้อของที่มินิมาร์ทค่ะ”
แอมเบอร์รีบตอบทันที เพราะดูจากท่าทางแล้วก็พอจะรู้ว่าคนตรงหน้าคงโกรธตัวเองที่ออกไปโดยไม่ได้บอก
แต่เค้าก็เห็นแค่ว่าไปแค่ใกล้ๆ แล้วเจ้วิคตอเรียก็ไม่อยู่ คิดแค่ว่าคงไปแค่แป๊บเดียว
“แล้วทำไมไม่บอก”
“ก็หนูเห็นว่าเจ้ไม่อยู่ แล้วก็ไปแค่ไม่ไกล”
หน้าตาหงอยลงทันทีที่รู้ว่าตัวเองกำลังโดนดุ เดือดร้อนเพื่อนที่ออกไปด้วยกันพยายามแก้ต่างให้แต่ท่าทางอะไรๆมันจะแย่กว่าเดิม
“หนูเป็นคนชวนแอมออกไปเองแหละออนนี”
“วันหลังจะไปไหนก็บอกกันก่อน”
หัวหน้าวงไม่แม้กระทั่งจะสนใจสิ่งที่คริสตัลพูดเลยซักนิด สายตายังคงจับจ้องแต่คนที่มีความผิดติดตัวไม่วางตา
“ค่ะ”
คริสตัลได้แต่มองหน้าสองคนสลับไปมา คนนึงก็ก้มหน้างุดๆจนผมเผ้าปิดหน้ามองไม่เห็นแม้กระทั่งตาใสๆนั่น อีกคนนึงก็จ้องเอาจ้องเอา
“หนูเอาของไปเก็บก่อนนะคะ”
คิดได้ดังนั้น จึงปล่อยให้พี่ใหญ่กับพี่รองของวงเคลียร์กันสองคน จริงๆเค้าก็รู้น่ะแหละว่าออนนีหวงแอมเบอร์ยิ่งกว่าอะไรดี ก็แค่อยากจะแกล้งเล่นนิดๆหน่อยๆแค่นั้นเอง แต่พอเห็นแอมเบอร์หน้าหงอยขนาดนั้นก็อดรู้สึกผิดไม่ได้ ว่าแล้วก็ไปแกล้งซอลริดีกว่า
.
.
.
.
.
“มีอะไรจะแก้ตัวไหมเรา”
ร่างบางยังคงยืนอยู่ที่เดิม จ้องคนตรงหน้าตาไม่กระพริบ
“ขอโทษค่ะ”
ก้มหน้าก้มตา ตอบ
วิคตอเรียได้แต่ถอนหายใจ ให้ตายเถอะนี่เค้าหน้ากลัวกับน้องขนาดนี้เลยเหรอไง หน้ายังไม่คิดจะเงยหน้าขึ้นมามอง
“ยกโทษให้ แต่คราวหน้าจะไปไหนต้องโทรบอกก่อนรู้ไหม ส่งแมสเสจก็ได้”
สุดท้ายก็ทนเห็นหน้าหงอยๆของคนตรวหน้าไม่ได้ทุกทีน่ะสิ ให้ตายเถอะ หงุดหงิดตัวเอง ทั้งๆที่คิดว่าจะโกรธมากกว่านี้แท้ๆ
“จริงๆเหรอ เจ้ไม่โกรธแอมแล้วนะ ดีใจที่สุดเลย”
เงยหน้าขึ้นมาทันทีที่ได้ยินคำว่ายกโทษให้ ริมฝีปากสวยฉีกยิ้มออกมาเห็นฟันซี่สวยเรียงกัน
เห็นอย่างนี้พี่ใหญ่ก็อดที่จะยิ้มตามไม่ได้ ยังไงเค้าก็ยังคงภูมิใจที่เค้ามักจะได้เห็นรอยยิ้มแบบนี้ของแอมเบอร์แค่คนเดียว
เด็กตรงหน้าเค้าไม่ค่อยจะได้ยิ้มเท่าไรนักหรอก ถึงยิ้มก็ไม่เคยจะได้เห็นเต็มๆหน้าสักทีผมเผ้าปิดหน้าผิดตา วันๆเอาแต่ก้มหน้าก้มตา ใครใช้ให้ทำอะไรก็ทำ ไม่เคยจะขัดใจใคร บางทีก็อดรู้สึกภาคภูมิใจเล็กๆที่กริยาน่ารักๆ ความเป็นผู้หญิงหลายๆอย่างในตัวแอมเบอร์โดยส่วนมากแล้วจะมีเค้าคนเดียวที่ได้เห็น
จะผิดไหมนะ ถ้าจะยึดเด็กนี่เอาไว้คนเดียว ไม่อยากให้ไปเป็นของใคร
ก็เค้ามันเป็นประเภทคนหวงของซะด้วยสิ
“หนูซื้อไอศกรีมมาฝากเจ้ด้วยนะ ไปกินกันนะ”
ว่าแล้วก็จับแขนคนพี่ลากไปยังห้องครัวทันที
“เดี๋ยววว”
ไม่ยอมขยับตามคนลาก แต่มือกลับหยิบอะไรซักอย่างในกระเป๋าออกมา
“เห? ไม่เอาน้า~”
เหมือนจะเริ่มรู้ว่าคนตรงหน้าจะหยิบอะไรออกมา สีหน้าเริ่มซีดลงเรื่อยๆ
“มานี่เลยยยยย~ เจ้าตัวดี”
ยื้อแขนอีกคนเอาไว้ จับผมหน้าขึ้นมา จัดการมัดรวบไว้เป็นจุกเล็กๆด้วยยางรัดผมมือมินนี่
“วิคตอเรียไสตล์~ น่ารักที่สุด”
ปัดๆจุกบนหัวกลมๆนั้นไปมา อย่างร่าเริง เจ้าของจุกได้แต่ทำหน้าแหยๆ
“ก็ยอมเจ้อยู่คนเดียวล่ะน้า”
หน้ามุ่ยลงอย่างงอนๆ
“ก็หวงอยู่คนเดียวเหมือนกันนั่นแหละ”
ว่าแล้วก็ลากพาอีกคนเข้าไปในครัวทันที โดยมีคนที่เดินตามต้อยๆยิ้มซะกว้างเชียว
END.?
edit @ 7 Sep 2009 03:01:38 by xxxfish